Guru Purnima



Adi Śankara, z wikipedia.org
W czasie obchodzonego dziś w Indiach święta Guru Purnima aśramy i klasztory wypełniają się śpiewem i recytacjami przerywanymi cichą medytacją i modlitwą. Organizowane są wydarzenia kulturalne. Podniosła, radosna, uwznieślająca atmosfera tego święta udziela się wszystkim.

Krótko o burzliwej historii stolicy Indii


Swaminarayan Akshardham, Delhi, z wikimedia.org

Delhi to prawdziwy tygiel narodów, tradycji, religii, kultur... Stolica Indii zawdzięcza ten status swojej długiej i burzliwej historii.
Delhi to bardzo stare miasto. W poemacie epickim Mahabharata wspomina się o istnieniu Indraprasthy, której ruiny znajdują się w granicach dzisiejszego Delhi. W przeciągu kolejnych wieków w sumie dziesięć kolejnych miast zostało założonych w pobliżu Indraprasthy (oficjalnie uznaje się tylko siedem). Dwa ostatnie miasta to Old Delhi (Shahjahanabad) oraz New Delhi. Wszystkie te ośrodki miejskie tworzą dziś jedną metropolię.

Ugadi/Yugadi

Miodla indyjska

Ugadi / Yugadi to dzień rozpoczynający hinduski Nowy Rok w stanach położonych na Płaskowyżu Dekanu: w Karnatace i w Andhra Pradesh. W tym roku przypada on na 11 kwietnia (jest to święto ruchome, ustalane według wskazań kalendarza księżycowo – słonecznego). W tym samym dniu i pod różnymi nazwami Nowy Rok jest także obchodzony w kilku innych stanach, przykładowo: Maharashtra (Gudi Padwa), Manipur (Cheiraoba), Himachal Pradesh (Chaitti).

Diwali - święto światła


Co roku, między połową października, a połową listopada przypada święto Diwali/Dipawali (z sanskryckiego słowa Dīpāvalī, które oznacza rząd lamp), zwane również świętem światła. W tym roku obchodzone jest 26 października.
Świętują nie tylko hindusi, lecz także sikhowie i wyznawcy dżinizmu. To radosna i hucznie obchodzona okazja do spędzenia kilku chwil w gronie rodziny i przyjaciół. Wszyscy dzielą się nawzajem słodyczami, obdarowują prezentami. Ludzie wysyłają życzenia, razem śpiewają, tańczą, zapalają oliwne lampki oraz dekorują swoje domy i ulice, jak my w czasie Bożego Narodzenia. Wody świętych rzek unoszą tysiące lampek oliwnych. Miasta są pełne huku odpalanych petard i błysku ogni sztucznych.

Guru Nanak

Guru Nanak, z harisingh.com
Jest rok 1469. Przenieśmy się do pendżabskiej wioski Rai Bhoi di Talwandi, położonej kilkadziesiąt kilometrów od Lahore w dzisiejszym Pakistanie. Tereny te należą do Sułtanatu Delhijskiego, gdzie panują kolejne, zmieniające się co kilkadziesiąt lat dynastie muzułmańskie.
To bardzo niespokojne czasy, obfitujące w konflikty na tle religijnym. Sama wioska Talwandi jest zamieszkana pół na pół przez hindusów i muzułmanów. Muzułmańscy władcy faworyzują wyznawców swojej wiary, zwłaszcza w handlu czy możliwości obejmowania stanowisk państwowych. Od dłuższego czasu dochodzi do bardziej lub mniej wymuszonych konwersji na islam, bezczeszczenia hinduskich świątyń i rzezi ludności. Poza plądrowaniem północnych Indii, władcy muzułmańscy walczą od czasu do czasu między sobą. Jedni zajmują miejsce drugich. Poza tym w samym hinduiźmie to okres reform i aktywnego rozwoju ruchu bhakti.

Aśram lub aśrama

Vishalakshi Mantap w Aśramie Art of Living w Bangalore
Tyle razy mówi się o "aśramach". Ktoś pojechał do Indii i przebywał miesiąc w aśramie X albo słyszał, że właśnie co otwarto nowy aśram w USA. Ale co ten termin właściwie oznacza?
Tradycyjnie „aśram” (lub „aśrama”) posiada dwa znaczenia: każdy z czterech etapów życia oraz fizyczne miejsce, coś na wzór pustelni, klasztoru, założonego przez uczniów guru, czyli nauczyciela duchowego.

W tradycji hinduskiej wyróżnia się następujące cztery etapy życia człowieka:
1)    brahmaćarja – to etap do 25 roku życia, kiedy młody człowiek, otrzymuje w gurukuli, czyli domu guru i pod jego przewodnictwem, wiedzę ogólną, praktykuje medytację, samodyscyplinę oraz uczy się żyć według zasad etycznych, o obowiązkach religijnych i społecznych. Obowiązuję go całkowita abstynencja seksualna i celibat,
2)    gryhastha – to etap życia rodzinnego, kiedy człowiek oddaje się pracy zawodowej, zakłada dom. Tradycyjnie od 25-go do 50-go roku życia, choć w praktyce trwa dłużej,
3)    wanaprastha - etap wycofania z aktywnego życia zawodowego i rodzinnego, oddawanie się pielgrzymkom, religijności, przebywanie w pustelniach, z minimalną ilością rzeczy materialnych. Ten etap życia człowieka określa się jako stopniowe przejście z życia materialnego do duchowego,
4)    sannjasa – to etap życia zaczynający się zwykle od 75-go roku życia lub później, kiedy człowiek żyje bez jakiejkolwiek własności, na łasce ludzi i Boga, oddając się medytacji i dążąc do wyzwolenia.
Ten tradycyjny podział życia człowieka niekoniecznie jest przestrzegany przez hindusów XXI wieku. Jednakże świadomość jego istnienia jest głęboko zakorzeniona.

Indie – motywacje

Zdjęcie: bangordailynews.com

Myślę, że większość z nas wie albo może i lepiej – czuje – dlaczego chce zobaczyć Indie. Albo może nie wie „dlaczego”, ale wie, że „chce”. Jakiś wewnętrzny głos gdzieś pobrzmiewa i zachęca, powraca i przypomina...
Czy warto oczekiwać?
Motywacji, dlaczego pojechać do Indii jest pewnie tak wiele, jak odwiedzających ten ciekawy kraj. Prawie każdy z nas ma swoje wyobrażenie, czy oczekiwania. O tym co chcemy zobaczyć, czego doświadczyć. Albo po prostu to coś, „dlaczego?”, czujemy i trudno to wyrazić słowami.

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *