 |
| W centrum Bangalore |
Wielu podróżujących po Indiach turystów zagranicznych oraz
prawdopodobnie każdy napotkany przeze mnie Indus (który znał angielski)
wyraził opinię, że w porównaniu z północą południe Indii to zupełnie
inny kraj, inne Indie.
Ludność
południa posługuje się językami odmiennymi od tych używanych na północy
– są one pochodzenia drawidyjskiego. To tamilski (Tamil Nadu), kannada
(Karnataka), malayalam (Kerala) oraz telugu (Andhra Pradesh). To obszar
zamieszkany przez ¼ populacji kraju.
Południe Indii w niewielkim stopniu ulegało wpływom muzułmańskim.
Kupcy arabscy osiedlili się na wybrzeżach, głównie Kerali, bardzo
wcześnie, bo już w VII wieku, jednak dopiero w XIV wieku siły Sułtanatu
Delhijskiego zdołały po raz pierwszy pokonać wojska lokalnego władcy
hinduskiego z terenów dzisiejszego stanu Andhra Pradesh. Późniejsze
sukcesy kolejnych dynastii muzułmańskich ugruntowały wpływ kultury
islamu na terenach tego stanu, jednak w ogólnym bilansie południa Indii
jest on ograniczony, w porównaniu z północną częścią subkontynentu.
Niektóre rejony półudnia Indii, przede wszystkim (a może wyłącznie?)
Tamil Nadu, są ostoją żywej tradycji hinduskiej Indii. Hinduskie
świątynie przetrwały tam w prawie nienaruszonym stanie okres najazdów i
podbojów. Ciągle rozbudowywane i upiększane przez kolejnych władców są
dowodem geniuszu architektonicznego dawnych południowych Indii.
