Polityka afirmatywna i system dżati w Indiach I
W czerwcowym wydaniu miesięcznika Znak ukazał się artykuł Marty Zdzieborskiej „Niedotykalni na papierze”.
Autorka poruszyła w nim bardzo ważną problematykę tak zwanej „polityki afirmatywnej” współczesnych Indii, polegającej w skrócie na tym, że dla określonych grup uznawanych za upośledzone społecznie (dalitów, czyli niedotykalnych oraz przedstawicieli tzw. niskich kast i mniejszości religijnych) rezerwuje się pulę miejsc na uczelni oraz określoną liczbę stanowisk w administracji publicznej.
Artykuł trafnie przedstawia wiele ciekawych i zarazem bardzo społecznie nieporządanych zjawisk towarzyszących implementacji polityki afirmatywnej, takich jak kupowanie „lepszej” przynależności, zdarzające się ciągle przypadki dyskryminacji osób niskiego pochodzenia, pogłębianie się podziałów społecznych. Pani Marta przyjęła jednak w swoim artykule założenie, bardzo często zresztą powtarzane, że system kastowy w Indiach z natury jest zły i powienien być wyeliminowany. Poniżej przedstawiam kilka uwag na ten temat oraz nawiązuję do pewnych wydarzeń z historii Indii w dużym stopniu wyjaśniających przyczyny pojawienia się niektórych zjawisk.
