Widźajanagar, czyli Miasto Zwycięstwa, część 1

Paweł Kowalczyk 11.11.13 2

Dawne Miasto Zwycięstwa, nad rzeką Tungabhadra 

Początek XIV wieku został naznaczony wieloma zmianami w południowych Indiach. Muzułmańskie wojska powstałego wiek wcześniej na północy Sułtanatu Delhijskiego nieustannie atakowały hinduskie królestwa południa, plądrując, grabiąc, niszcząc świątynie. Jedyne hinduskie imperium, które dawało sobie wtedy jeszcze radę skutecznie bronić się przed naporem muzułmańskim było państwo Hojsala, jednak również i jego położenie cały czas pogarszało się.

W 1336 roku, kiedy muzułmanie opanowali Madurai i założyli tam niezależny sułtanat, najstarszy z braci hinduskiego rodu Sangama, Harihar I, zainspirowany przez swojego nauczyciela duchowego, Widjaranja, założył nowe królestwo. Z czasem udało mu się (a po nim, jego bratu) skonsolidować pod jednym sztandarem rozproszone hinduskie siły południa subkontynentu i tym samym utworzyć skuteczne odparcie napierającym muzułmańskim agresorom.

Czytaj więcej »

W drodze do Chidambaram część 1

Paweł Kowalczyk 15.6.12 Reply

Trudno pożegnać Madurai

Nadszedł czas wyjazdu z Madurai. Wymeldowałem się z hotelu wczesnym rankiem i zostawiłem plecak w przechowywalni bagażu dworca kolejowego. Wokół kłębiły się już tłumy podróżnych. Indyjskie dworce kolejowe mają to do siebie, że zawsze są przepełnione. Gdziekolwiek popatrzysz, tam zobaczysz przynajmniej kilka osób. Miałem wtedy jeszcze nadzieję na wyjazd z miasta pociągiem, jednak brak oddzielnej kasy dla turystów zagranicznych (tak zwanego Foreign Counter) i długie kolejki sprawiły, że szybko zrozumiałem, że najlepszym sposobem na wydostanie się z miasta będzie podróż autobusem.

Czytaj więcej »

Madurai praktycznie

Paweł Kowalczyk 3.6.12 Reply

Mała świątynia, schowana między sklepami i budynkami mieszkalnymi.

Wracam dziś jeszcze raz do tematu pobytu w Madurai, tym razem skupiając się na sprawach praktycznych.

Za nocleg zapłacisz od 400 Rs za pokój dwuosobowy bez AC (nie polecam, zwłaszcza w lecie). Za pokój z klimatyzacją pobierane są opłaty w wysokości od 600 Rs wzwyż. Inna sprawa, że przynajmniej podczas mojego pobytu w Madurai, w pierwszej połowie kwietnia, co godzinę dochodziło do przerwy w dostawie prądu. Wtedy wiadomo, nic nie działa, a upał i brak jakiegokolwiek przeciągu spowodują, że szybko poczujesz się jak w saunie. Na szczęście dobre (droższe) hotele mają własne agregaty prądotwórcze.

Czytaj więcej »

Minakszi z Madurai

Paweł Kowalczyk 15.5.12 4

Gopuram w zbliżeniu.

Minakszi, Minakszi... po raz pierwszy zetknąłem się z imieniem tej bogini w czasie oglądania filmu „Mr and Mrs Iyer” (w reżyserii Aparna Sen). To od bogini Minakszi (Meenakshi) wywodzi się imię jednego z dwóch głownych bohaterów filmu – Meenakshi Iyer.

Świątynia Minakszi w Madurai to jedna z największych i najwspanialszych świątyń południowoindyjskich. Otoczona masywnymi murami, w których wyróżniają się wielkie wieże, gopuram (12), jest olbrzymia: zajmuje ponad 6 hektarów, tworząc prostokąt o wymiarach 258 x 241 metrów. Wewnątrz kompleksu znajdują się dwie świątynie: jedna poświęcona jest głównemu bóstwu, Minakszi (zwanej także w języku tamilskim Angajarkanni), awatarowi bogini Parwati, a druga Sundareswarowi, czyli Śiwie. Nazwa Minakshi pochodzi od słowa „minaa” – oznaczającego rybę oraz „akśi” – oczy. Czyli Minakszi to bogini o rybich oczach.

Czytaj więcej »

Autobusem do Madurai i powitanie w mieście Świątyni Minakszi

Paweł Kowalczyk 5.5.12 2

Wiem, że zdjęcie jest nieudane. Ale myślę, że świetnie oddaje stan w jakim się znajdowałem podczas nocnej podróży autobusem do Madurai.

Podróż nocnym autobusem z Mysore do Madurai zapamiętam na długo z wielu powodów. Jechałem tak zwanym „ordinary bus”, czyli zwykłym autobusem, zatrzymującym się co kilka, kilkanaście kilometrów we wszystkich mijanych wioskach i miasteczkach. Na szczęście kupiłem bilet jeszcze na dworcu, rezerwując tym samym miejsce siedzące; jedenastogodzinnej, nocnej podróży na stojąco pewnie bym nie przetrwał. A może i tak, ale w jakim stanie dotarłbym na miejsce? Po piętnastu minutach od wyjazdu z centrum Mysore autobus zatrzymał się gdzieś na drodze i do środka (wszystkie miejsca siedzące były już zajęte) szturmem wtargnęło  kilkudziesięciu dodatkowych pasażerów). Powtórzę jeszcze raz, żeby było to jasne: do autobusu wsiadło kolejnych kilkudziesięciu pasażerów i przez wiele następnych godzin stan zapełnienia pojazdu nie zmieniał się. Wielu stało w drzwiach, inni dosłownie wisieli nad głowami szczęściarzy, którym dane było wcześniej zająć obite skają fotele.

Czytaj więcej »

Co możesz zobaczyć w południowych Indiach?

Paweł Kowalczyk 22.1.11 Reply

W centrum Bangalore

Wielu podróżujących po Indiach turystów zagranicznych oraz prawdopodobnie każdy napotkany przeze mnie Indus (który znał angielski) wyraził opinię, że w porównaniu z północą południe Indii to zupełnie inny kraj, inne Indie.

Ludność południa posługuje się językami odmiennymi od tych używanych na północy – są one pochodzenia drawidyjskiego. To tamilski (Tamil Nadu), kannada (Karnataka), malayalam (Kerala) oraz telugu (Andhra Pradesh). To obszar zamieszkany przez ¼ populacji kraju.

Południe Indii w niewielkim stopniu ulegało wpływom muzułmańskim. Kupcy arabscy osiedlili się na wybrzeżach, głównie Kerali, bardzo wcześnie, bo już w VII wieku, jednak dopiero w XIV wieku siły Sułtanatu Delhijskiego zdołały po raz pierwszy pokonać wojska lokalnego władcy hinduskiego z terenów dzisiejszego stanu Andhra Pradesh. Późniejsze sukcesy kolejnych dynastii muzułmańskich ugruntowały wpływ kultury islamu na terenach tego stanu, jednak w ogólnym bilansie południa Indii jest on ograniczony, w porównaniu z północną częścią subkontynentu.

Niektóre rejony półudnia Indii, przede wszystkim (a może wyłącznie?) Tamil Nadu, są ostoją żywej tradycji hinduskiej Indii. Hinduskie świątynie przetrwały tam w prawie nienaruszonym stanie okres najazdów i podbojów. Ciągle rozbudowywane i upiększane przez kolejnych władców są dowodem geniuszu architektonicznego dawnych południowych Indii.

Czytaj więcej »