Dojaz z lotniska w Bangalore do aśramu Art of Living

Na ulicach Bangalore
 Jak dojechać do aśramu Art of Living z lotniska w Bangalore?
  1. Taksówką pre-paid (autoriksze nie mają dostępu na lotnisko). Jeśli podróżujesz sam, nie bierz taksówki późno w nocy, zwłaszcza niezrzeszonej. Najlepiej poczekaj do rana na lotnisku. W Bangalore taryfa nocna obowiązuje zwykle od 20h00 do 6h00 lub 7h00). Na lotnisku jest wielu naganiaczy. Najlepiej nie zwracaj na nich uwagi i wykup usługę pre-paid, co oznacza, że taksówkarz należy do firmy przewozowej i że zapłacisz z góry ustaloną kwotę. Jesienią 2012 roku koszt przejazdu taksówką do aśramu wynosił 1200-1600 Rs (7-mio osobowym pojazdem około 2000 Rs).
  2. Autobusem (dobra opcja, zwłaszcza jeśli jedziesz sam).Nowoczesne autobusy z klimatyzacją Airport Shuttle Vayu Vajra, linia BIAS 9 łączy lotnisko z głównym dworcem autobusowym i kolejowym w mieście (Majestic), gdzie (przed dworcem kolejowym) znajdziesz budkę autorikszy pre-paid. Cena przejazdu autobusem (sierpień 2013) – 190 Rs. Autobusy te kursują przez całą dobę, co 30 minut w godzinach szczytu.

Spotkania w Delhi

Świątynia Hanumana w Delhi

To oczywiście moje własne doświadczenie i opinia: przyznaję, że mój „związek” ze stolicą Indii jest „problematyczny”. Za każdym razem, kiedy tam przyjeżdżam czuję się przytłoczony, nie tyle może otaczającym mnie tłumem (w przeludnionych Indiach trudno znaleźć miejsce tylko dla siebie), co przede wszystkim „specyficznym zachowaniem się” pokaźnej grupy mieszkańców tego miata, szczególnie tych, których utrzymanie się jest zależne od turystyki. Na dworcach kolejowych, autobusowych czy w pobliżu znanych zabytków spotkania z przeróżnego rodzaju naganiaczami i agentami hoteli, biur podróży i sklepów, kierowcami taksówek i autorikszy są nieuchronne i niekiedy dość nieprzyjemne, kiedy powtarzane ciągle i powszechnie rozumiane zdanie w języku angielskim: „Dziękuję, nie jestem zainteresowany” nie przynosi pożądanego efektu. Nie napisałem tutaj nic nowego. Reputacja Delhi (i wielu innych miejsc północnych Indii) w tym zakresie jest dość powszechnie znana.

W drodze do Chidambaram część 3

Nocą na drodze, z indianexpress.com

Kiedy wdrapałem się do środka ogarnęło mnie wrażenie przeniesienia się do... Las Vegas? Lunaparku? Cóż to za autobus? Usiadłem, przetarłem oczy i ... naprawdę, czymś takim jeszcze nie jechałem. Wnętrze pojazdu udekorowano niebieskimi zasłonkami zakończonymi koronką. Sufit przypominał gwieździste niebo. Niebieska podłoga w brązowo-żółte centki sprawiała wrażenie dopiero co utkanego dywanu. Nieskazitelnie czyste siedzenia przykrywała jeszcze w niektórych miejscach folia ochronna. Całość prezentowała się w moich oczach jak kiczowaty obraz... nieba? a może raczej piekła? Z dwóch telewizorów zawieszonych pod sufitem cały czas dochodziły bowiem odgłosy strzelaniny i bójek bohaterów tamilskich filmów, nakręconych według wzorca dostarczonego przez zachodnie ideały w postaci hitów z Sylvestem Stallone lub Arnoldem Schwarzeneggerem w rolach głównych. Niebiańska dekoracja i krzyki mordowanych ludzi na ekranach prezentowały się ... niezwykle apokaliptycznie?

W drodze do Chidambaram część 2

Na dworcu w Madurai, tuż przed wyjazdem.

Jechaliśmy początkowo dość szybko, nowo otwartą drogą ekspresową w kierunku Tiruchirappalli (Trichy). Po kilkudziesięciu kilometrach autobus skręcił jednak nagle w prawo i zjechaliśmy na pełną wybojów lokalną drogę, mijając kolejne mniejsze i większe miasteczka i wsie. W tym czasie podszedł do mnie kasjer i na moje „Chidambaram” otrzymałem bilet do Mailaduthu. Pomyślałem, że to nieporozumienie i zacząłem tłumaczyć, że przecież jadę do Chidambaram. Kasjer niezmiennie jednak powtarzał: „Chidambaram later. One hour from Mailaduthu”. („Chidambaram później. Godzinę od Mailaduthu”). O rany! Zatem czeka mnie jeszcze przesiadka? W środku nocy? Planując tamten dzień, nie przewidziałem, że na dworcu autobusowym będę czekał aż dwie godziny (nigdy wcześniej w Indiach nie czekałem dłużej niż pół godziny na autobus). Byłem przekonany, że dojadę wczesnym wieczorem na miejsce. Tymczasem kierowca i kasjer powtarzali mi (dla pewności usiadłem koło kierowcy), że będę wysiadał po około 5 godzinach jazdy, czyli, jak prędko obliczyłem: o 21h00. Mailaduthu nie figurowało jednak na mapie mojego przewodnika. Nigdzie ani wzmianki o tym mieście. Dokąd ja w ogóle jadę?

W drodze do Chidambaram część 1

Trudno pożegnać Madurai
Nadszedł czas wyjazdu z Madurai. Wymeldowałem się z hotelu wczesnym rankiem i zostawiłem plecak w przechowywalni bagażu dworca kolejowego. Wokół kłębiły się już tłumy podróżnych. Indyjskie dworce kolejowe mają to do siebie, że zawsze są przepełnione. Gdziekolwiek popatrzysz, tam zobaczysz przynajmniej kilka osób. Miałem wtedy jeszcze nadzieję na wyjazd z miasta pociągiem, jednak brak oddzielnej kasy dla turystów zagranicznych (tak zwanego Foreign Counter) i długie kolejki sprawiły, że szybko zrozumiałem, że najlepszym sposobem na wydostanie się z miasta będzie podróż autobusem.

Autobusem do Madurai i powitanie w mieście Świątyni Minakszi

Wiem, że zdjęcie jest nieudane. Ale myślę, że świetnie oddaje stan w jakim się znajdowałem podczas nocnej podróży autobusem do Madurai.
Podróż nocnym autobusem z Mysore do Madurai zapamiętam na długo z wielu powodów. Jechałem tak zwanym „ordinary bus”, czyli zwykłym autobusem, zatrzymującym się co kilka, kilkanaście kilometrów we wszystkich mijanych wioskach i miasteczkach. Na szczęście kupiłem bilet jeszcze na dworcu, rezerwując tym samym miejsce siedzące; jedenastogodzinnej, nocnej podróży na stojąco pewnie bym nie przetrwał. A może i tak, ale w jakim stanie dotarłbym na miejsce? Po piętnastu minutach od wyjazdu z centrum Mysore autobus zatrzymał się gdzieś na drodze i do środka (wszystkie miejsca siedzące były już zajęte) szturmem wtargnęło  kilkudziesięciu dodatkowych pasażerów). Powtórzę jeszcze raz, żeby było to jasne: do autobusu wsiadło kolejnych kilkudziesięciu pasażerów i przez wiele następnych godzin stan zapełnienia pojazdu nie zmieniał się. Wielu stało w drzwiach, inni dosłownie wisieli nad głowami szczęściarzy, którym dane było wcześniej zająć obite skają fotele.

Mysore praktycznie

Pałac Maharadży
Do Chamundi Hill ze Świątynią Chamundeshwari (14 kilometrów of Mysore) możesz dostać się oczywiście autorikszą (polecam ustalenie z góry ceny za przejazd), jednak najtaniej i bardzo wygodnie jest pojechać tam po prostu autobusem. Z centralnie położonego (w bliskim sąsiedztwie Pałacu Maharadży) dworca odjeżdżają w tamtym kierunku autobusy 201, z których przynajmniej połowa posiada klimatyzację. Cena za bilet to 10-20 Rs.

Z powrotem w Delhi i wyjazd na południe Indii

Jedna z licznych gurudwar, sikhijskich świątyń, mijanych w czasie podróży autobusem z McLeod Ganj/Dharamsali do Delhi
Ponieważ kolej nie dociera do położonej wysoko w górach Dharamsali, jedyną możliwością wydostania się z miasta jest podróż autobusem. Do Delhi kursuje kilka autobusów nocnych (12-13 godzin jazdy) oraz jeden autobus dzienny (14 godzin), wyjeżdżający o 4:00 rano. Tym razem postawiłem na podróż w świetle dnia.
Byłem jedynym pasażerem wsiadającym na początkowym przystanku, już w McLeod Ganj. Kierowcy jeszcze spali (w autobusie), kiedy w towarzystwie przyjaciela-mnicha dotarłem z plecakiem na miejsce, na ledwo oświetlony jedną latarnią plac dworca.

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *